Aşkın en klasik formuna farklı bir bakış açısı.. Eros’un altın oku ne bir bütünü delip geçiyor, ne de iki eğriyi birbirine yapıştırırcasına bağlıyor. Onları bir araya getirirken arada nefes payı bırakıyor. Çünkü; “biz bir bütünün iki parçası değiliz.. Tek başına eksik değiliz ki birleşince tam olalım.
Birbirimize bağlayan şey öyle güçlü ki, ikimizden ayrı yeni bir bütün oluşturuyor.
Birbirimizin nefesini hissediyoruz, nefeslerimiz birbirine karışıyor ama tek nefes olmuyoruz.”